Vaarwel oude rechten?

De nieuwe pensioenwet gaat naar alle waarschijnlijkheid een flexibel pensioenstelsel mogelijk maken. Wat betekent dat voor de bestaande rechten van deelnemers? Een analyse in sneltreinvaart.

 



Aan de vraag over het ‘invaren’ van oude rechten gaan drie hordes vooraf. Nummer één is de nieuwe pensioenwet zelf. De minister verwacht deze in het voorjaar van 2012 af te ronden. De kans is groot dat hij, onder voorwaarden, een flexibele regeling toestaat.

In dat geval gaan de sociale partners om de CAO-tafel zitten, horde twee. Aan sommige CAO-tafels zal men besluiten vast te houden aan het oude, vaste stelsel. Binnen andere CAO’s zal men besluiten het stelsel flexibel te maken. Maar dat betekent nog niet dat het bijbehorende pensioenfonds daarin meegaat.

Want, horde drie: de pensioenfondsbesturen. Het is niet gezegd dat zij de sociale partners blind volgen. Het bestuur zal een inschatting maken van de wensen van de deelnemers. Ook hier geldt naar alle waarschijnlijkheid: sommigen fondsen wel, anderen niet.

Stel nu, tenslotte, dat alle drie hordes zijn genomen en een fonds uitkomt bij een flexibele regeling. Wat betekent dat voor de oude rechten? Welnu, de kans is groot dat deze overgaan in het nieuwe systeem, simpelweg omdat er anders te weinig volume is om mee te werken.